Post Tagged ‘José justino Bronze’

Bij het bedenken van de titel bedacht ik ook maar meteen de titel terug te laten komen. Ff peilen welke kant het allemaal op gaat en eventueel het richten van mijn pijlen bijstellen.

“Man up”

Menig maal zag ik het op verschillende ‘sociaal netwerk pagina’s’ voorbij komen. “Verman je”. Ik zou mij niet zijn als ik daar contradicties, invalshoeken of polen in zag. Aan de ene pool vind ik bijvoorbeeld “Verman je; laat de sociale- en maatschappelijke samenleving voor wat het is. Ga voor persoonlijk succes”. Vanuit een andere invalshoek luid de kreet: “Verman je; laat je ego gaan. Je weet toch wat er scheelt EN je hebt vaardigheden die iets kunnen betekenen in het verwezenlijken van lange termijn oplossingen?!?”.

In dat laatste lijk ik te blijven hangen. het past wel bij mijn gebrek aan ego. Kan of durf ik het eigenlijk wel? De vraag gaat op in beide gevallen. ‘Slave mentality‘ of dienstbaar naar mijn al dan niet sociale omgeving? Het weten wat ik kan en niet geeft mij een goed beeld van de beste positie die ik kan innemen in groepsverband. Ik ben die dienaar van mijn omgeving, punt uit. Maar het blijkt ook telkens dat ik in de ‘act de presence’ meestal niet thuis geef. Ik wil niet gezien worden. Ik wil niet dat men weet van mij lijkt het. Ik kan niet acteren, heb mijn hart op mijn tong. Alles wat ik mee heb gemaakt is deel van mij. Het is alsof men alles ziet, zo ervaar ik. En dan die idiote medeleven, zelfs met opponenten in conflicten. Ik lijk Jezus wel. Maar ik begin er wel moe van te worden. Is het verknipte arrogantie? ‘Wraak middels het mogelijk maken of verwezenlijken van mijn misgunners hun dromen’. “Het moet niet gekker worden”. Helaas. Dat werd het menigmaal uiteindelijk wel. Met name met ‘mijn eigen mensen‘. Was dat te weiden aan mijn afwezigheid in de ‘act de presence‘? ‘Under cover on the cover‘. Welk deel van die slogan stoorde mijn ‘klanten‘ het meest?

Heb ik het niet aan mij zelf te danken? Een KRS One verwoorde het ooit best aardig; ‘Zet je je zinnen op een arme gemeenschap, dan zal je arm blijven. Je zal jezelf blijven associëren met arm’. Of iets dergelijks. Ik zie het om me heen en in de spiegel dus uiteindelijk ook. Wat let me ‘doekoe te gaan maken‘? Ik kan daar heel duidelijk over zijn. Maar… waar heeft het me gebracht? Waar heeft het rekenen op sociale cohesie me gebracht. Wat leverde het op? En dan spreek ik niet, nog steeds niet, over het financiële verhaal. Waar kan ik mijn slaafse, dienstbare progressieve, passieve Afrikaans nationalistische, een tikkeltje socialistische ik nog kwijt als het niet eens in het zogenaamde putje van de maatschappij kan. Ik meende juist dat je bij het putje moest wezen om de boel te verstoppen!?!

Uiteindelijk komt het naar het oppervlak als je het ff niet weet: “Je bent zelf verstoppertje aan het spelen, Jay”. Ja. Zelfhaat in je gemeenschap is zo echt dat er argumenten zijn om die de rug te keren. Maar wat zijn de opties? Elke andere optie dan het aanpakken van zelfhaat of het gebrek aan liefde voor zelf is onderdeel van tenminste obstructie van de vooruitgang van je volk. Ja. Naar Afrika. Maar wat je Afrikanen waar je uiteindelijk zelf mee in aanraking komt? ‘Money’s to tight to mention’. En dat is een absolute no no. Je bent zonder geld niet welkom bij armen. Maar het zijn de armen van de armen die het geld voor de rijken bij elkaar schrapen.

Ik heb de plicht er iets mee te doen. Maar wat? Ga ik undercover door en neem ik mijn ervaringen mee mijn graf in? Ik ben de zekerheid dat het goed komt aan het verliezen als ik in een collectieve spiegel kijk. Wij zogenaamde negers, zogenaamde Afrikanen zouden zonder enige weerstand van de wereldbevolking in ovens en gaskamers belanden als bijvoorbeeld een USA in een NAZI natie zou omslaan. Voor zoiets gebeurt (ahum!) zouden we verenigd en georganiseerd moeten zijn. Eigen pers en media is een pure noodzaak.

Hoe ga je dat verwezenlijken als je jezelf niet eens kan, durft of wil presenteren?

“Man up!”

Even alles op een rijtje

Dus niet. Ik moet los laten dat ik alles onder controle heb. Maar ongewild blijft het me storen storen als iemand een poging doet me op te beuren met woorden als “daar moet je je niets van aantrekken”. Dat is de kern van waar ik een probleem van maak. Eenheid. Waar begint dat, waar houd dat op? Ik laat eenheid toch vallen als ik me niets aantrek van mijn sociale omgeving? Laat ik het niet vallen als ik mijn schouders ophaal?

Ik heb alles onder controle. Ik meen te zien wat er binnen de familie aan de hand is, hoe het zich ontwikkelde tot hier en nu. Het is sneu dat verouderde en bovendien uitheemse cultuur en religie een basis als ‘familie’ zo in de tang kan houden. Media als televisie waarin ons zelfbeeld nog verder word vervormd in dat zelfde stramien. Ons zelfbeeld met betrekking tot de persoon maar ook als collectief zoals omgang met elkaar of binnen een familie. Maar even zo ‘gevaarlijk’ is zoiets onschuldigs als ‘stand up commedians’ of komische HollyWood producties. Doe daar een vleugje opgedrongen vooroordelen in het nadeel van ons collectieve wezen ‘Afrikaan’, en familieleden zouden zich zomaar kunnen gaan gedragen zoals ik enkele van mij heb zien doen.

Ik heb alles onder controle. Ik heb de grootste problemen te functioneren met de ervaring, kennis en wetenschap achter deze vorm van samenleving; Afhankelijk van een samenleving kijk ik toe hoe die samenlevingen zich afhankelijker maken van ‘het gezag’. Dit alles naar aanleiding van aangeprate gemak. (Denk dan ook even aan de term ‘pensioen’.) Dit is mijns inziens een indicatie dat de macht niet aan een regering word gegeven maar aan een of ander commercieel instituut. De taal van een regering spreekt over verantwoordelijkheden van de participanten. Het zijn commerciëlen die gemak en genot beloven.

Ik heb alles onder controle. Ik ben rampzalig als het het regelen van mijn alledaagse bestaan betreft. Ik ken de smoezen. Weet welke enige grond hebben en welke niet meer kloppen. Ik weet dat uitgerekend hier, richting ‘gezag’ of ‘regering’, ik waarschijnlijk mijn schouders ooit een keer moet ophalen en de strijd op moet geven. De draad moet worden opgepakt, al is het om een enkeltje richting het vliegveld definitief te kunnen maken.

Ik heb alles onder controle. Ik weet wat ik wil. Alles. Ik weet wat ik kan. Alles… Ik weet dat ik daar geen tijd voor heb.

Ik heb alles onder controle. Ik weet dan eindelijk van termen als ‘misgunst’ en ‘zelf haat’ in mijn gemeenschap. Ja. Ik weet van ‘mijn gemeenschap’. Naar dat laatste heb ik niet hoeven zoeken. het duurde enkele decennia, maar mijn omgeving heeft zijn best gedaan me duidelijk te maken dat ik bij een hele specifieke groep hoor en nergens anders. Ik kan Christelijk, Nederlander, Senegalees, Kaapverdiaan, Moslim, ingenieur, man, lang, slank, slim, naakt, bezig, of technisch zijn, ik blijf ‘Afrikaan’, ‘neger’, ‘zwart’ in de ogen van die omgeving. En dat met connotatie incluis. Opgedrongen positief of opgedrongen negatief doet er in deze niet toe.

Ik heb alles onder controle. Ik weet wat ik zie. Ik weet wat ik doe; ik weet niet wat ik moet doen.

THUG LORDZ (C-BO & Yukmouth) ft The Jacka & Mr. Probz – Wake Up

Twijfel.

Twijfel waar ik over twijfel.

Bloggen. Tegen schenen schoppen of spiegel voorhouden? Geen van beiden. Geen twijfel over mogelijk. Oude stukken verzamelen of overnieuw beginnen? Beiden. Die oldtimer gaat er uit. Dat is toch wel een gelegenheid om af te sluiten met een verhaal, al is het om voor mezelf een plaatje te creeren van die saga. Schrijvend over Zelfhaat zal ik hier en daar personen aan moeten raken. Slachtoffer hoef ik me niet te voelen. Dat werd eergister bevestigd op mijn ‘FaceBook Wall’. Misgunst is de grootste slachtoffers als je je vinger er op zet. Leven in het heden of verleden is geen twijfel over mogelijk. In het heden denk, praat of schrijf je over het verleden en de toekomst. Appeasen, vriendelijk, laf? Da’s een vraag die er niet toe doet. Retrospectie mag in het rijtje ‘doelen’ worden geplaatst. FaceBook is daar te vluchtig voor. Het is lastig terug kijken. Bovendien gaan er geruchten rond dat ze binnenkort geld gaan vragen voor hun ‘service’.

BLACK PENTA GRAMmar. Een gimmick voor rappers, DE bevrijding van de metnale staat van de mensheid, het levende woord G*ds, Satanische woordspelingen en numurologie? Wie zal het ‘zeggen’?

Ebon-X (www.ebon-x.nl). Een film, stripboek, animatie? Hoe zal ik het zeggen?

ZZ4ZP. Wat was dat ook al weer? 😉 Zwitsers Zakmes voor Zwarte Piet. Ben ik de grondslag van dat idee niet aan het ondermijnen met deze formule? En ben ik met deze formule niet een beetje aan karakter-zelf-moord aan het doen? Een portfolio of CV aanvullen met je rode hart op de tong. Hoe dan?!?
Fresku – ‘Twijfel’